روغن‌موتور‌‌های تولید داخل

بلاتکلیفی تولیدکنندگان روغن‌های موتوری در کشور، بازار را با کاهش و حتی توقف عرضه این محصول مواجه کرده است. چالشی موقتی در صنعت روانکارها که سود اصلی را به‌جیب تولیدکنندگان روغن‌های بی‌کیفیت و تقلبی سرازیر می‌کند. 

به گزارش «اخبار خودرو»،بلاتکلیفی تولیدکنندگان روغن‌های موتوری در کشور، بازار را با کاهش و حتی توقف عرضه این محصول مواجه کرده است. چالشی موقتی در صنعت روانکارها که سود اصلی را به‌جیب تولیدکنندگان روغن‌های بی‌کیفیت و تقلبی سرازیر می‌کند. 
به گزارش روزنامه «دنیای‌خودرو»، ‌با بالارفتن هزینه‌های تامین مواداولیه، تولید روغن‌های موتوری و صنعتی برای پالایشگاه‌داران و تولیدکنندگان بخش‌خصوصی درعمل و ادامه عرضه کالا در بازار بدون‌دریافت مجوزهای لازم برای افزایش قیمت زیان‌ده است. درشرایطی که از ابتدای سال جاری تاکنون قیمت لوب‌کات عرضه‌شده توسط پالایشگاه‌داران نفتی به‌میزان 70 درصد رشد داشته است، پس از کسر سود ناشی از فروش اکسترکت و پارافین وکسر حاصل از پروسه پالایش لوب‌کات برای  تبدیل به‌روغن‌پایه گروه یک، ‌هزینه تولید روغن‌پایه نسبت به‌سال گذشته 50 درصد افزایش یافته است. 
این جدای از افزایش هزینه‌های نیروی انسانی، ‌خرید ادتیو با قیمت‌های جدید ارز و تولید ظروف است که درنهایت به‌گفته یکی از مدیران ارشد  این صنعت،‌ متوسط قیمت تمام‌شده تولید روغن‌های موتوری را تا 70 درصد افزایش می دهد. 
حال اما با وجود اینکه ستاد تنظیم بازار براساس پیشنهاد سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان قیمت تایر را به‌صورت علی‌الحساب 30 درصد بالا برد، ‌هنوز خبری از مصوبه این سازمان برای تغییر قیمت روغن‌های موتوری در دوگروه بنزینی و دیزلی نیست. 
به‌گزارش خبرنگار روزنامه «دنیای‌خودرو» با وجود اینکه پالایشگاه‌داران در هر شرایطی براساس رسالت خود برای تامین نیاز بازار،‌ عرضه خود را قطع نمی‌کنند اما خبرها از بازار از توقف توزیع شرکت‌های خصوصی تولیدکننده روانکار حکایت دارد. تا جایی‌که برخی پالایشگاه‌داران نیز به‌دلیل زیان‌ده بودن ادامه تولید و عرضه،‌ میزان فروش خود را کاهش داده‌اند.

   روغن‌های دیزلی اولویت اصلی افزایش قیمت
با وجود اینکه سال گذشته نیز میزان افزایش قیمت تصویب‌شده برای روغن‌های دیزلی جوابگوی نیاز تولیدکنندگان داخلی نبود و به‌اذعان شرکت‌های بزرگ،‌ این گروه محصول را با زیان تولید و روانه بازار می‌کردند، ‌درشرایط فعلی اوضاع کمی سخت‌تر نیز شده است. این دسته از روغن‌های موتوری به‌ویژه برای موتورهای دیزلی با تکنولوژی بالا برای تولید به روغن‌پایه گروه سه نیاز دارند و برای واردات آن با قیمت فعلی ارز باید به‌ازای هرکیلوگرم 17 هزارتومان پرداخت شود. 
با یک محاسبه ساده قیمت روغن‌پایه استفاده‌شده در هربشکه 208 لیتری با وزن 185کیلوگرم چیزی حدود یک‌میلیون و 500 هزارتومان تمام می‌شود و اگر برای تولید آن به‌ادتیو به‌میزان 10 درصد از حجم روغن‌موتور نیاز باشد، باید چیزی بیش از 2 میلیون‌تومان ادتیو استفاده شود. ارقامی که وقتی با هزینه بسته‌بندی و بشکه جمع بسته شود، رقم تحمیل‌شده به‌تولیدکننده به‌ازای هربشکه 4 میلیون‌تومان می‌شود. 
درحالی‌که نرخ فروش این کالا توسط تولیدکنندگان براساس قیمت‌های مصوب 3 میلیون و 200 هزارتومان است. یعنی هر تولیدکننده اگر قصد تولید روغن دیزلی با کیفیت را داشته باشد، باید به‌ازای هربشکه از آن نزدیک به 800 هزارتومان زیان بدهد!
اما اینکه چه‌میزان افزایش قیمت می‌تواند تولیدکنندگان را از مسیر زیان خارج کند،‌ عددی در حدود 40 درصد است تا حداقل این شرکت‌ها به‌ازای تولید روغن‌های موتور دیزلی زیان‌ده نشوند.

   ابهام بر سر میزان افزایش  قیمت؟
اگرچه اخبار رسمی درمورد میزان تغییر قیمت انواع روغن‌های موتوری نه درقالب پیشنهاد پالایشگاه‌داران و نه تصمیم‌سازمان حمایت به‌بیرون درز نکرده است،‌ اما شنیده‌ها حکایت از آن دارد که سازمان حمایت برای تغییر قیمت‌ها از شرکت‌های بزرگ درخواست صورت‌های مالی کرده است. 
در این بین گویا دو شرکت صورت‌های مالی خود را ارائه داده‌اند و با تکمیل این روند توسط دو پالایشگاه‌دار دیگر،‌ سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان می‌تواند با سرعت بیشتری درباره میزان تغییرات درنرخ فروش روانکارهای خودرویی تصمیم‌گیری کند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =

آخرین اخبار

بین الملل